Het was me het voetbalweekendje wel weer. Er viel genoeg over na te praten. En dat doe ik dan ook graag, als een van de vele ‘thuiscoaches’ die dit land kent. Ik ben een enorme voetbal liefhebber, eigenlijk kijk ik graag naar bijna alle sporten. En ja, ik sport zelf ook een aantal keren in de week, dus ik ben zowel een actief als passief liefhebber.

Terugkomend op het voetbal, mensen die mij kennen weten dat ik een rood-wit-blauw voetbalhart heb. ‘My football heart is where my home is’. Ik ben dus niet per se een Ajax-liefhebber, al geef ik toe dat ik dit jaar enorm heb genoten van hun spel in de Champions League. Het was prachtig om te zien waar talent en teamwork samen kwamen. Hoe anders was dat dit weekend. “We hadden elf bv’tjes in de eerste helft. Echt, het was heel matig”. Dat waren de woorden van trainer Erik ten Hag na afloop van de door Ajax maar net gewonnen wedstrijd tegen RKC. En daar waar het dit weekend vooral over ‘de situatie bij Feyenoord’ ging en twee rode kaarten bij PSV was de reflectie van Ten Hag op de eerste helft van zijn team voor mij het meest treffend (ik voel aan alles dat deze blog vanwege het actuele voetbal karakter geen eeuwigheidswaarde heeft, ondanks de uiteraard waardevolle inhoud 😉).

Zo snel kan het dus gaan. Een aantal maanden geleden speelde het team de sterren van de hemel, nu heeft het team het niet gemakkelijk en lijken de spelers zoekende. Ze winnen nog wel hun wedstrijden en staan fier bovenaan in het linker rijtje. Maar het gaat allemaal veel moeizamer dan in het voorjaar. Wat is er aan de hand kun je je afvragen? Ik ben geen voetbal-analist of Ajax-kenner, dus laat ik me niet aan een analyse op hun spel wagen. Ik sluit me aan bij de analyse van Ten Hag: er werd vooral in de eerste helft niet samengewerkt.

Drie lessen

En daarmee was Ajax dit weekend een ultiem voorbeeld van wat er gebeurt als je niet samenwerkt. Ik haal er een aantal mooie lessen uit voor het bedrijfsleven, not-for-profit instellingen en de overheid:

  1. Als je persoonlijk succes boven gezamenlijk succes stelt, raak je vaak ver verwijderd van het doel van de organisatie. Stel jezelf daarbij een aantal vragen. Waarvoor ben je primair besteld? Is dat om de show te stelen, of is dat om samen met je team resultaten te behalen? Wat is je hoofddoel en wat is de eventuele bijvangst?
  2. Iedere groep mensen heeft een eigen dynamiek. Als er wisselingen zijn in de samenstelling van een team, veranderen de onderlinge verhoudingen gegarandeerd. Dat is niet goed of fout, het is wat het is en het is goed dat je je daarvan bewust bent.
  3. Als je als team een tijdlang succesvol bent, lijkt het alsof alles wel vanzelf gaat. Zelfgenoegzaamheid en arrogantie liggen hier op de loer. En daarmee onderschatting van de concurrentie, die je een tijdlang op achterstand hebt gehouden. Dat gaat misschien een hele tijd goed, waardoor je steeds verder in slaap sust. De concurrent zit echter niet stil en als jij dat wel doet in je ivoren toren, kun je nog wel eens lelijk worden verrast.

Drie oplossingen

Als je je bewust bent van wat er niet lekker gaat, kun je samen gaan werken aan oplossingen. Want niets werkt zo fijn als een goed draaiend team, waarin je elkaar steeds weer weet te vinden.

  1. Houd met elkaar scherp wat je missie ook alweer is. Waarvoor kom jij iedere dag je bed uit en ga je in deze organisatie en in dit team aan de slag? Als het antwoord niet is dat je wilt bijdragen aan het realiseren van die missie en niet bereid bent om je te houden aan de gemaakte afspraken, stel jezelf dan de vraag wat je dan nog in het team doet. Als je niet besteld bent om solistisch je eigen gang te gaan en dat is wel wat je graag wilt, doe jezelf dan een plezier en vind een plek waar jij volledig tot je recht komt in het zijn van een sterspeler.
  2. Maak met elkaar bespreekbaar wat het effect is van het vertrek van vaste waarden en de komst van nieuwe talenten. Wat verlies je, wie heeft die kwaliteiten ook in huis? En wat brengen nieuwe teamleden mee in het team. Leer elkaar ook in de nieuwe samenstelling kennen. Het kan zo maar zijn dat kwaliteiten die in het verleden nog niet naar voren zijn gekomen, nu wel de kans krijgen om zichtbaar en benut te worden.
  3. Los van mijn persoonlijke mening over arrogante en zelfgenoegzame mensen, heb ik er ook professioneel een visie op. Zelfgenoegzaamheid zorgt ervoor dat je niet scherp en kritisch genoeg bent op je eigen functioneren. Blijven investeren in de samenwerking voorkomt dat er ongemerkt scheurtjes gaan ontstaan in het collectief. Als je met elkaar de dialoog blijft aangaan over de manier waarop jullie het samen doen en niet alleen over wat jullie doen en er moet gebeuren, zit je altijd kort op de bal als er ergens een verschil van inzicht is. Tijd inruimen voor elkaar is dan ook niet een eenmalig iets, het zou wat mij betreft periodiek op de agenda moeten staan.

Wil je reageren op deze blog en jouw visie laten horen? Dan zou ik het leuk vinden als je deze blog deelt en/of een bericht achterlaat op een van de social media.