De afgelopen dagen leek de lente al in de lucht te hangen, terwijl we toch echt pas net begonnen zijn aan een nieuw jaar. Van sneeuw of vorst is voorlopig nog geen sprake. En omdat ieder nadeel zijn voordeel heeft, neem ik nu wat vaker de tijd om een rondje te wandelen. Een half uur wandelen tijdens lunchtijd, geeft echt een energieboost en al helemaal als de zon schijnt. Soms geniet ik van de stilte en helemaal niets, soms loop ik een rondje met mijn koptelefoon op en luister ik een podcast of een boek.

Ik ben een enorme boekenfan, vooral van boeken over leiderschap, persoonlijke ontwikkeling en coaching. Zo besloot ik deze week ‘De zeven eigenschappen van effectief leiderschap’ van Stephen R. Covey te luisteren, het was alweer een tijdje geleden dat ik het boek gelezen had. Meteen aan het begin van het korte luisterboek was het al raak: “er is geen quick fix”. Het luisterboek begint met de stelling: “De zeven eigenschappen kunnen je helpen een manier van leven te verwezenlijken, waardoor je effectief en succesvol kunt zijn. Ze vormen geen standaardcursus waarmee je snel je doel kunt bereiken. Ze zijn geen quick fix of een modegril. Ze vormen wel een proces van persoonlijke en interpersoonlijke groei”.

Mijn hart danste. Het was misschien een combinatie van het mooie weer en deze tekst, maar ik werd helemaal blij toen ik deze tekst hoorde. En niet omdat de woorden nieuw waren, of omdat ik dit zelf nog niet had ontdekt in de afgelopen jaren. Het was eerder een hernieuwd acceptatiemoment. Een bevestiging van wat ik al lang weet en door te accepteren dat het zo werkt, ook in teams.

Wanneer de wil om te veranderen er is, geboren vanuit noodzaak of een brandend verlangen, kost het tijd om de verandering daadwerkelijk tot stand te brengen. Hoeveel tijd is op voorhand niet te zeggen en dat kan frustrerend zijn. Want veranderen zit niet direct in de natuur van de mens. En als het ‘dan toch moet’ zou het fijn zijn om precies te weten wat je moet doen en wanneer je dan het door jou gewenste resultaat 100% hebt bereikt. En zo werkt het niet.

Ik voel zelf het ongeduld ook wel eens als ik met een team aan de slag ben. Dan wil ik zo graag dat ze snel samen vooruit kunnen, dat ik eigenlijk niet kan wachten tot ze zo ver zijn. Terwijl ik weet dat een proces zijn tijd nodig heeft. Dat een team de tijd nodig heeft en het zichzelf mag gunnen om door alle fasen van teamvorming heen te gaan en de tijd hiervoor te nemen die nodig is. Want gras gaat niet harder groeien door eraan te trekken. Wel als je het de aandacht en voeding geeft die het nodig heeft.

Met Stephen Covey in mijn oren werd ik weer even wakker geschud. Ik kan wel de voeding zijn voor een team om te kunnen groeien, maar zij bepalen zelf het tempo dat bij hun proces past. Want er is geen quick fix, wel een prachtig proces op weg naar een echt en hecht team. En daar geduldig in te zijn, dat wens ik ieder team (en mezelf).